Ahmed bin Hanbel: “Eš-Šafi'i mi je pisao u svom pismu: 'Vidio sam Poslanika u snu i rekao je: 'Piši Ahmedu, poselami ga od mene i reci mu da će biti stavljen na kušnju i biti pozvan da kaže da je Kur'an stvoren. Neka se ne odazove i Allah će ga uzdignuti do Sudnjeg Dana.'” (Manaqib Ahmad, str. 609)
Ahmed bin Hanbel: “Najsrećniji dan u mom životu je kad se probudim i nemam ništa.” (Manaqib Ahmad, str. 334)
Ahmed bin Hanbel: “Žudim za nečim što ne postoji. Žudim da budem na mjestu gdje nema nikoga.” (Manaqib Ahmad, str. 374)
El-Albani: “Džema'at-ut-Teblig ostavljaju ženu i djecu kod kuće i putuju u Evropu i Ameriku da čine Da'wu, umjesto da čine Da'wu kod kuće.” (Silsilat-ul-Huda 20)
Ibn-ul-Dževzi: “Ahmed En-Nedždžad je napisao knjigu 'Al-Khilaf' koja ima skoro dvije stotine tomova.” (Manaqib Ahmad, str. 681)
Ibn-ul-Dževzi: “Muhanna Eš-Šami, jedan od sljedbenika Ahmeda je znao pitati Ahmeda toliko puno da ga je to iritiralo, ali Muhanna je i dalje ustrajavao.” (Manaqib Ahmad, str. 680)
Ibn-ul-Dževzi: “Ibn Akilova knjiga "el-Funun" ima dvije stotine tomova. Ja sam nabavio njih sto pedeset.” (Menaqib Ahmed, str. 700)
Ahmed bin Hanbel: “Nekad se desilo da sam oko jednog pitanja razmišljao tri godine prije nego što sam odabrao mišljenje.” (Manaqib Ahmad, str.359)
Ibn-Usejmîn: “Od Allahove mudrosti je to da čovjek ne smije imati više od četiri žene. Inače, to bi uzrokovalo da čovjek oslabi tjelesno, ekonomski i društveno.” (Sharh al-Bukhari, Nikah 3)
Ibn Usejmîn: “Ima Sufija koji su oženjeni sa pedeset žena zato što za sebe misle da su evlije i da više nisu odgovorni za svoja djela.” (Sharh al-Bukhari Nikah 3)
Ahmed bin Hanbel: “Uvidio sam da je samoća najudobnija za moje srce.” (Manaqib Ahmad, str. 374)
El-Albani: “Ukoliko osoba ostavi da klanja Asr dotle da sunce zađe, zatim sjedne u avion i u zraku vidi sunce pa klanja, smatra se da nije klanjao.” (adh-Dha'ifah 2/398)
El-Albani: “Šejh Muhammed El-Benna i ja smo običavali klanjati Džumu na brdu Uhud zajedno s učenicima sa Islamskog Univerziteta.” (Silsilat-ul-Huda 25)
Ibn Usejmîn: “To da je jedna žena pobožna znači da obožava Allaha i da ima lijep karakter.” (Sharh al-Bukhari, Nikah, 2)
El-Albani: “1396 h.g. (1976) sam otputovao u Englesku i bilo mi je drago kad sam vidio muslimane kako klanjaju Džumu i Bajram namaz u kućama koje su kupili ili iznajmili te ih pretvorili u mjesta za molitvu (musallayat).” (adh-Dha'ifah 2/318)